Is het je ooit opgevallen hoe je normaal gesproken onafhankelijke kat plotseling een schaduw wordt voor een onweersbui, nooit van je zijde wijkt of juist door de flat scharrelt? Hij is niet grillig.
Zijn lichaam, fijn afgesteld door evolutie, pikt veranderingen in de atmosfeer op, die onze apparaten slechts in een paar minuten vastleggen, meldt de correspondent van .
Hij wordt een levende barometer en zijn gedrag is een live verslag van wat er buiten de muren van je huis gebeurt. Het begint allemaal met een daling van de atmosferische druk, die zijn gevoelige trommelvlies en binnenoor voelen als fysiek ongemak.
TUT Nieuws
Instinctief probeert de kat van het onaangename gevoel af te komen door met zijn poot over zijn oren te wrijven of krachtig aan zijn vacht te likken. Tegelijkertijd registreren zijn ongelooflijke trilharen, die de kleinste schommelingen in de lucht opvangen, vochtigheids- en temperatuursveranderingen.
Dus voordat het regent, kan hij een hele reeks eigenaardigheden vertonen: meer water drinken, nerveus op gras kauwen, woest aan de krabpaal klauwen of de meest afgelegen verstopplaats in huis zoeken. Sommige zoopsychologen suggereren dat dieren zelfs veranderingen in het magnetische veld van de aarde kunnen detecteren die gepaard gaan met onweersfronten.
Zijn wereld is gevuld met alarmsignalen, onzichtbaar en onhoorbaar voor ons. De slaaphouding is bijzonder welsprekend. Een kat die op zijn rug ligt, met zijn buik omhoog, is een trouwe weervoorspeller die warmte en helder weer voorspelt.
Door zich op te krullen in een strakke bal en zijn neus te verbergen in zijn poten of staart, spaart hij warmte en anticipeert hij op een koudegolf. Een onrustige slaap met voortdurende veranderingen van houding duidt vaak op naderend winderig en guur weer.
De sterkste instincten worden gewekt vóór grootschalige cataclysmen zoals aardbevingen of stormen. Op zulke momenten kan een kat zich op een volledig atypische manier gedragen: luid gillen, in de vingers van slapende baasjes bijten, rondrennen op zoek naar een uitweg.E
Dit is geen paniek, maar een wanhopige poging van een oeroud overlevingsmechanisme om zijn roedel te waarschuwen voor het gevaar dat hij voelt met zijn huid, oren en hele wezen. Je moet niet lachen om deze “tekenen” of je huisdier uitschelden omdat het angstig is.
Voor hem is een dreigend onweer geen excuus om het raam te sluiten, maar een echte dreiging die zijn voorouders in het wild hebben ervaren. Zijn lichaam loopt over van cortisol en zijn hersenen zoeken een uitweg. Jouw taak is niet om deze angst belachelijk te maken, maar om een veilige haven te worden.
Creëer een veilige haven voor hem: plaats de draagmand met zacht beddengoed in een rustige hoek, dim de lichten en geluiden. Forceer geen contact, maar blijf dichtbij.
Alleen al jouw kalme aanwezigheid zal hem laten weten dat dit “hol” de plek is om elke storm af te wachten. Hij vertrouwt erop dat jij een situatie onder controle hebt die hij zelf met ongelooflijke nauwkeurigheid heeft voorspeld.
De volgende keer dat hij zich onverwacht onder het bed verstopt, werp dan een blik op de lucht. De kans is groot dat je harige weerman al dingen ziet waar de radar nog niet bij is.
Lees ook
- Hoe een kat de weg naar huis vindt op honderden kilometers afstand: het kompas dat we niet kennen
- Wat er gebeurt als een hond niet meer kwispelt: wanneer het belangrijkste symbool van vreugde een noodsignaal wordt