Je hebt een weelderige varen mee naar huis genomen en je kat, roofdier tot het puntje van zijn klauwen, heeft er plotseling gastronomische interesse in getoond.
Dit is geen storing in het programma of een poging om het menu te diversifiëren, meldt een correspondent van .
Het eten van gras en planten is een oeroud mechanisme van zelfregulatie dat in het DNA is genaaid, maar in de omstandigheden van een stadsflat verandert dit instinct in Russische roulette met dodelijke gevolgen. Er zijn verschillende hoofdredenen voor dit gedrag, en ze zijn allemaal pragmatisch.
Gras is een bron van grove vezels, die als een roffel helpen om de darmen te reinigen van haren, veren en ander onverteerd vuil. In het wild halen katten deze vezels uit de maaginhoud van hun slachtoffers, maar huiskatten moeten op zoek naar een alternatief.
Sappige stengels kunnen ook een bron zijn van foliumzuur en micronutriënten die ontbreken in een vleesdieet. Het kauwen op groenten kan de kokhalsreflex stimuleren, wat een opzettelijk doel is.
Door lange grassprieten door te slikken, irriteert de kat de wanden van de maag en keel, waardoor hij moet braken om haarballen kwijt te raken of zich ziek te voelen. Dit is een natuurlijk, gezond proces zolang het niet vaker dan 1-2 keer per maand voorkomt.
Hierin schuilt echter een grote valkuil. Braken na het eten van een speciaal gekweekt veilig kruid is de norm. Maar braken als gevolg van vergiftiging door een giftige kamerplant is levensbedreigend.
Misschien heb je thuis wel een arsenaal op je vensterbank staan: een lelie die nierfalen veroorzaakt; een azalea die leidt tot keelzwelling en hartstilstand; een diffenbachia die slijmvliezen verbrandt. Zelfs een schijnbaar veilige plant die je in een bloemenwinkel koopt, kan gevaarlijk zijn vanwege de pesticiden waarmee hij is behandeld.
En straatgras bij de oprit absorbeert al het vuil, zware metalen en parasieteneitjes. Het instinct zegt dat een kat op groen moet kauwen, maar het heeft hem niet het verschil geleerd tussen organische alsem en chemisch vergiftigde palm.
Jouw taak is niet om te verbieden, maar om te leiden. Kweek thuis een speciale “kattentuin” van haver, tarwe of kattenkruid.
Dit geeft het huisdier een veilige uitlaatklep voor zijn instinct. Houd tegelijkertijd alle giftige planten buiten bereik door de uitgebreide lijst met soorten die giftig zijn voor katten te raadplegen.
Maak van je huis een veilig landschap. Als je echter na het eten van groenten vaak moet overgeven, de massa gal of bloed bevat of groen/bruin van kleur is, dan is dit niet langer een zuivering, maar een alarmerend symptoom.
Ga onmiddellijk naar de dierenarts. Niet alleen vergiftiging, maar ook darmobstructie, die verergerd kan zijn door de grashalm.
Begrijp dat je kat niet chagrijnig is of het interieur verpest. Ze is instinctief op zoek naar een remedie, gehoor gevend aan de roep van de natuur om haar maag leeg te maken of een tekort aan te vullen.
Het is niet haar schuld dat de wereld om haar heen is veranderd en dat haar levensreddende kruid nu in een pot groeit met een bordje “giftig”. Jij bent haar gids in deze vreemde nieuwe wereld.
En het is jouw verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat haar instinctieve verlangen naar groen niet haar laatste wordt.
Lees ook
- Waarom een kat op een hete radiator gaat liggen: de paradox van thermoregulatie verborgen onder de vacht
- Hoe een kat een uur voor onweer verandert in een barometer: verborgen signalen die we negeren